Ιστορία σχολείου

Τον Νοέμβριο του 1940 έγιναν προετοιμασίες για να λειτουργήσει το σχολείο πιθανόν σαν βοηθητικό Νοσοκομείο.11

Την άνοιξη του 1941 για λίγες μέρες εγκαταστάθηκαν Γερμανοί στρατιώτες.

Τον Σεπτέμβριο του 1941 στη Δράμα γίνεται ".. η πρώτη μαζική εξέγερση του Ελληνικού λαού με χαρακτήρα μαχητικό και επαναστατικό"12. Οι Βούλγαροι φασίστες κατακτητές αντιδρούν με ομαδικές εκτελέσεις 3000 πατριωτών στην πόλη και τα χωριά (κυρίως Δοξάτο) της Δράμας. Αυτές τις μέρες το σχολείο χρησιμοποιείται σαν κρατητήριο. Στην χαράδρα και στην τοποθεσία "Νταμπλατζάς", πίσω από το σχολείο, εκτελούνται13 ομαδικά πολλοί Δραμινοί.

Τα χρόνια 1942-43-44 το σχολείο στα χέρια των Βουλγάρων απογυμνώνεται. Αφαιρούνται βιβλία, έπιπλα, τα εποπτικά μέσα ακόμα και τα κουφώματα και μεταφέρονται στη Βουλγαρία. Μετά την απελευθέρωση στις 18-10-46 ο Διευθυντής κ. Τοπάλης και ο Φυσικός κ. Λεωνιδόπουλος αναγνωρίζουν και παραλαμβάνουν τα επιστραφέντα από την Βουλγαρία , μετά από διακρατική συμφωνία , είδη. Αυτά ήταν: προβολέας, καναπές, 2 πολυθρόνες, 3 ντουλάπες, 1 τραπέζι, 1 ρολόι, 24 τόμοι Εγκυκλοπαίδειας, Παγκόσμιος Ιστορία, Παγκόσμιος Γεωγραφία. Φαίνεται όμως ότι οι Βούλγαροι κουβάλησαν στο σχολείο και πράγματα που πήραν από σπίτια Δραμινών. Έτσι βρήκαμε ότι με την υπ' αριθ. 116/5-2-45 απόφαση του το Λαϊκό Δικαστήριο αποφάσισε να επιστραφούν στον ιδιοκτήτη τους κ. Μιχ. Φέσσα ο υφασμάτινος καναπές και οι τέσσερις πολυθρόνες από το σχολείο. Παρά το ότι όσους ρωτήσαμε δεν ήταν σε θέση να το επιβεβαιώσουν, αλλά μόνο υποθέσεις να κάνουν, θεωρούμε σίγουρο ότι λειτούργησε στο διάστημα αυτό της Βουλγάρικης κατοχής το κτίριο σαν Βουλγάρικο σχολείο. Γίνονταν μαθήματα14 από Βούλγαρους καθηγητές για τα παιδιά των Βουλγάρων αλλά είναι πολύ πιθανό και για παιδιά ορισμένων Ελλήνων που συνεργάστηκαν με τους κατακτητές. Υπήρχε επίσης εγκατεστημένο στρατιωτικό απόσπασμα και ασύρματος, του οποίου η κεραία ξεχώριζε από μακριά. Αυτά τα χρόνια πρωτοχρησιμοποιήθηκε και η κουζίνα που υπήρχε κάτω από το Αμφιθέατρο και περιλάμβανε πέτρινο πάγκο, 2 μαρμάρινες γούρνες και μία μηχανή κουζίνας (μάλλον μασίνα). Τη μηχανή αυτή , της οποίας η θέση είναι ακόμη εμφανής, στις 7/8/45 η σχολ. εφορία του Γυμνασίου αποφάσισε να την δώσει στο Οικοτροφείο Ορφανών Αρρένων Δράμας "...λαβούσα υπ' όψιν ότι η ως άνω μηχανή δεν αποτελεί κτήμα του Γυμνασίου και αφ' ετέρου τον ιερόν σκοπόν, δι' ον προορίζεται".

Μετά την απελευθέρωση της περιοχής από τα στρατεύματα κατοχής η Δράμα ουσιαστικά διοικείται από τις δυνάμεις του ΕΑΜ (τε12/10/44-24/3/45). Νομάρχης αναλαμβάνει ο κ. Αχ. Βαγενάς. Το σχολείο αρχίσει τη λειτουργία του όχι με κανονικούς καθηγητές (τους διορισμένους προπολεμικά ) αλλά με φοιτητές, δάσκαλους, κ.λ.π. "(φωτό)"  οι οποίοι έκαναν το παν να αναστήσουν το σχολείο. Δυστυχώς όμως για την περίοδο αυτή, Οκτώβριος 1944 - Μάρτιος 1945, εκτός του ότι δεν υπάρχουν, παρά ελάχιστα, γραπτά στοιχεία και οι μαρτυρίες είναι εξαιρετικά φειδωλές.

Από το μοναδικό Βιβλίο Πράξεων της σχολ.εφορίας που βρήκαμε αντιγράφουμε μερικές πληροφορίες:


11 Δεν έγινε δυνατή η διασταύρωση της πληροφορίας ότι νοσηλεύτηκαν και ασθενείς στο κτίριο
12 ΙΣΤΟΡΙΑ ΝΕΟΤΕΡΗ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΗ του Σκουλάτου-Κόντη, τεύχος Γ' σελ.272
13 ΔΡΑΜΙΝΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ σελ.6-7
14 Προφορική μαρτυρία της κ. Κυριακίδου Κ., σύμφωνα με την οποία το 1992 επισκέφθηκε το σχολείο Βούλγαρος με τη σύζυγο του και φωτογραφήθηκε στους χώρους του σχολείου βεβαιώνοντας ότι υπήρξε μαθητής του κατά τη διάρκεια της Βουλγάρικης κατοχής